قسم دوم در مبدأ وآن مشتمل است بر سيزده فصل . / 123 - B / فصل اوّل در بيان دار موجود « 1 » نقطهء هويّت أحديّت - كه آن وجود است من حيث هو الوجود - از تعقّل ذات خويش وحضور أو مر خود را جوهر أوّل پديد كرد ، چنانچه در حديث آمده است : لمّا أراد اللّه أن يخلق العالم خلق جوهرا فنظر إليه بنظر الهيبة فذاب حياء « 2 » ، ودر روايتي ديگر : بعين الجلال . نظر هيبت تأثير نور عظمت حق - تعالى - است در أو كه إشراف أو بر مادون حق - تعالى - هيبت است وعين جلال احتجاب هويّت حق - سبحانه - ، وذوب آن / 124 - B / از حياء انفعال وتأثّر از آن وتذلّل وانقياد أو مر حكم هويّت را ، وهرآينه ماهيّت آن جوهر

--> ( 1 ) . چنين است . شايد : وجود . ( 2 ) . متأسّفانه مأخذ اين روايت وصورت ديگر آن كه در متن آمده است ، بر اين بنده آشكار نشد . علّامه مجلسي ( ره ) در بحار الأنوار دو روايت نقل نموده است كه با روايت مذكور در متن در بعضي فقرات مانندگى دارد ، امّا نمىتوان آن دو را مأخذ روايت فوق دانست . در اين روايات آمده است : . . . ثمّ نظر إلى باقي الجوهرة بعين الهيبة فذابت . بنگريد : بحار الأنوار ج 15 ص 130 ، ج 57 ص 201 . نيز آمده است : أوّل ما خلق اللّه جوهرة فنظر إليها بعين الهيبة فذابت . بنگريد : همان ج 57 ص 363 .